Andy Burnham'ın Kuzey Denizi Enerji Politikası: Yeni Bir Dönem mi?

Andy Burnham'ın başbakanlık görevine başlamasına saatler kala, Kuzey Denizi'nde yeni sondaj planları açıklayacağına dair söylentiler gündemi meşgul ediyor. BBC'nin Cumartesi günü bildirdiğine göre, yeni başbakan, partisinin 2024 seçim manifestosunda yer alan yeni petrol ve gaz ruhsatları vermeme taahhüdüne sadık kalacak, ancak mevcut ruhsatları onurlandıracak. Bu duruş, Burnham'ın başbakanlık koltuğuna oturmasına saatler kala teyit edildi. Pazar günü Laura Kuenssberg ile yaptığı röportajda, İşçi Partisi'nin başkan yardımcısı Lucy Powell, Burnham'ın partisinin manifesto taahhütlerine sadık kalacağını, ancak Kuzey Denizi petrol ve gazına yönelik "vurgu değişikliği" olacağını belirtti. "Uzun vadede enerji güvenliğini ve daha düşük faturaları sağlamanın yolu, kendi yerli, temiz ve çok daha ucuz enerjimizi temin etmekten geçiyor," dedi. "Ancak Kuzey Denizi gazı ve petrolü bu geçişin önemli bir parçası. Bu karışımın önemli bir parçası ve Andy'nin bahsettiği şey, daha pragmatik bir yaklaşım benimseyip, sanayi ile çalışarak bu [enerji] geçişine ve uzun vadede ihtiyaç duyulan karışıma katkıda bulunmasını sağlamak." Bu durumun nasıl şekilleneceği, önümüzdeki günlerde ve haftalarda netleşecektir. Ancak şu anda kesin olan bir şey var ki, yeni başbakan, görevdeki ilk gününde tartışmalı Rosebank ve Jackdaw sahalarına onay vermeyecek. Bu sahaların işletmecilerine, önceki Muhafazakar hükümet tarafından yeşil ışık yakılmıştı, ancak bu kararlar, başarılı bir yasal itiraz nedeniyle yeniden değerlendiriliyor. Greenpeace ve Uplift gibi çevre grupları, bakanların, sahaların üreteceği fosil yakıtların tam iklim etkisini dikkate almadığını savundu. Her iki sahada da üretim tesisleri mevcut olmasına rağmen, Çevre ve Tasfiye için Açık Deniz Petrol Düzenleyicisi (Opred) tarafından yürütülen uzun bir süreç hala devam ediyor. Bu süreç şu anda son aşamalarında. Her iki başvuru da Ağustos ayında sona erecek olan danışmanlıklara tabi ve bu süreçleri atlamak hükümeti yeniden mahkemeye taşıyabilir. Burnham'ın enerji gündeminde en acil ve tartışmalı konular arasında bu iki karar yer alsa da, değerlendirmesi gereken birçok başka mesele de bulunuyor. Bir sonraki büyük konu, petrol ve gaz arama ruhsatları ile ilgili. Bu ruhsatlar, işletmecilere "blok" olarak bilinen bir deniz alanında hidrokarbon yataklarını arama konusunda münhasır hak tanıyor. İşçi Partisi'nin 2024 seçim manifestosu, yeni ruhsatları yasaklama sözü vermişti ve bu vaat, İşçi Partisi iktidara geldikten kısa bir süre sonra Enerji Bakanı Ed Miliband tarafından yerine getirildi. Hükümet, "bağlantılar" - lisanssız alanlarda, lisanslı alanlardaki altyapıya yakın ve bağlı üretim - izni vererek önemli bir taviz verdi. Bu, manifesto taahhüdünü dolaylı olarak yerine getiriyor, ancak kesinlikle ihlal etmiyor. Daha fazlası kesinlikle ihlal anlamına gelecektir. Petrol ve gaz endüstrisinde, tamamen bilinmeyen deniz yatağı alanlarını keşfetmek için tam ruhsatlar alma konusunda büyük bir istek yok. Bu tür ruhsatlar, büyük miktarda sermaye yatırımı gerektirir ve büyük bir risktir. Son on yıllarda, BP, Shell ve TotalEnergies gibi büyük petrol şirketleri, varlıklarını daha küçük işletmecilere satıyor. Bu işletmecilerin amacı keşif yapmak değil, bilinen sahalardaki kalıntıları çıkarmaktır. Burnham için diğer seçenekler arasında Enerji Karı Vergisi'ni (EPL) veya beklenmedik kazanç vergisini kaldırmak da bulunuyor. Bu vergi, Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinin başlangıcında fiyatlar yükseldiğinde getirildi. Başlık oranı %78 olan bu vergi, petrol ve gaz fiyatları yüksek veya düşük olsun alınır. Endüstri, bunun Kuzey Denizi'ni dünyadaki yatırımcılar için en az cazip yerlerden biri haline getirdiğini ve bu yıllarda yatırımların kesinlikle kuruduğuna dair güçlü kanıtlar olduğunu söylüyor. 2030 yılında başka bir beklenmedik kazanç vergisi ile değiştirilmesi planlanıyor, bu vergi sadece fiyatlar yüksek olduğunda devreye giriyor ve işletmeciler tarafından daha çok tercih ediliyor.